Akord Cadd2 (C2) – chwyt, który uprasza i upiększa melodie!

cadd2 gitara

Akord Cadd2 zwany jest potocznie C2. Jeśli spotkasz się z tym drugim określeniem to na 99% będzie chodzić właśnie o Cadd2.

Wynika to z faktu, że ten akord jest bardzo popularny i często używany. Nie bez powodu! Ma przepiękny dźwięk – o wiele bardziej przyjemny niż zwykła wersja akordu C-dur.

Dlatego stosuje się go jako zamiennik w wielu piosenkach, by uzyskać romantyczne, nostalgiczne, a nawet optymistyczne brzmienie.

Jak zagrać akord Cadd2 (C2)?

Jeśli znasz akord G-dur, to nie będzie dla Ciebie problemem zagrać też chwyt C2. Będziemy w nim wykorzystywać aż cztery palce.

Pamiętaj też o tym, że przy strunie E6 jest krzyżyk – oznacza to, że nie szarpie się tej struny podczas grania akordu Cadd2.

chwyt c2 gitara

Tak wiec zaczynamy od piątej struny, którą wciska środkowy palec na trzecim progu. Z tego miejsca wydobywamy dźwięk C, który jest fundamentem dla naszego chwytu z grupy C.

Kolejno dołóż palec wskazujący na drugi próg czwartej struny. Tak otrzymamy dźwięk E – jeden z czterech, które budują nam ten nowy akord.

Trzecia struna zostaje pusta z dźwiękiem G. Natomiast kolejne dwie struny będą wciśnięte na trzecim progu. Czyli serdeczny palec wciska trzeci próg drugiej struny i wydaje dźwięk D. No a ostatni – mały palec wciska trzeci próg pierwszej struny i daje drugi dźwięk G.

Zwykły akord C-dur tworzymy z dźwięków C, E i G. W chwycie Cadd2 mamy dodatkowy – czwarty dźwięk – D. Podobny do tego chwyt jest akord Cadd9 (C9) – a w zasadzie niektórzy stosują nazwę C9 właśnie do akordu Cadd2.

Fenomen chwytu C2

Osobiście używam akordu Cadd2 dużo częściej niż zwykłego C-dur. Z czego to wynika?

Po pierwsze jest o wiele łatwiejszy do przekładania w sekwencji akordów G-dur, C-dur, e-moll i D-dur. Jeśli w takiej kombinacji zastosujesz akordy Cadd2 oraz e7, to możesz użyć techniki wspólnych palców. To technika, która pozwala o wiele szybciej zmieniać akordy podczas grania utworów.

Używa się w niej jednego wspólnego palca, który łączy dane chwyty i którego nie trzeba odrywać przy zmianie na kolejny akord. Dlatego to niesamowicie przyspiesza granie piosenek.

Po drugie – szczególnie przydatne jest to w kombinacji tych czterech akordów, ponieważ na nich jest zbudowane kilkadziesiąt procent piosenek, które istnieją. Szczególnie muzyka powowa składa się z melodii opartej na czterech akordach.

Zbudowana jest z nich najpopularniejsza melodia, która jest bazą dla innych melodii – czyli „Canon in D” opisana Ciągiem Fibbonaciego.

No i po trzecie – on po prostu brzmi o niebo lepiej od większości innych akordów. Kiedy muskasz delikatnie struny wiolinowe… Dźwięk wydaje się wręcz gładzić Twoje uszy. Dlatego koniecznie opanuj ten akord!

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *